" کسی که فراموشت کرده ام!

آهای کسی که دیگه بهت فکر نمی کنم!

امروز فهمیدم شماره ت رو گم کردم!

کارتت رو هم گم کردم!

هیچی دیگه ازت ندارم!

هیچی هیچی!

اصلا ناراحت نیستم.

اصلا!

من الآن یکی دیگه رو دوست دارم

فقط وقتی که داشتم دنبال شماره ت می گشتم یه جمله از دهنم پرید:

( ای یار دیرین! کجا گذاشتم شماره تو؟! )

ناراحت نیستم.

فقط کاش بیشتر حواسم به شماره ی لعنتیت بود.

تنها چیزی که از شماره ت یادمه اینه که آخرش شبیه اعداد تاریخ تولد و سنم بود ولی راستش ترتیبش رو یادم نیست.

راستش حتی اگه شماره ی مزخرفتو پیدا می کردم نه زنگت می زدم نه پی ام می دادم بهت نه هیچی!

نهایتش می رفتم پروفایلاتو چک می کردم ببینم هنوز همون آدم مزخرف قبلی یا نه؟!

خودمم خوب میدونم چقدر به درد همدیگه نمی خوریم. می دونم چقدر از هم دوریم. ولی خب جزء اون دسته از آدم های زندگیم هستی که حتی وقتی دوستت ندارم به یادتم.

شاید این روانشناسا بهت بگن کاریزماتیک اما من بهت می گم جالب اعصاب خرد کن به دردنخور!

کسی که الآن اومده تو زدگیم هزاااااار بار از تو بهتره. درمورد تو هم بهش گفتم. درمورد این که خودم همه چی رو تموم کردم. دیگه هم دوستت ندارم اما خب فراموشت نکردم.

می دونی؟ دوست نداشتن و فراموش کردن دو تا مساله ی کاملا جدان.